Nieuws

De week van een zorgondernemer in Coronatijd: Week 5

Donderdag 16 april 2020 17:31 

Alles gaat “gewoon” door. Maar het is toch niet gewoon. De onzekerheid over de toekomst blijft continue

Het valt me op dat als je dan eens buiten op de fiets naar het dorp bent, of naar de winkel gaat, familie van bewoners je aanhouden en je soms zelfs kleine zorgleefplan-gesprekken moet houden. Natuurlijk begrijp ik deze familieleden. Ze willen graag weten hoe alles gaat, maar ik hoop ook dat ze mij begrijpen dat ik daar op dat moment niet altijd zin in heb en ik probeer dan ook nog rekening te houden met privacy e.d.

 

En natuurlijk wil je ook wel eens even niet Parrebeam. Vooral in deze tijd. Maar voor de familie is het evengoed een vreemde tijd. Alles is en alles gaat anders. Een “gewone werknemer” kan dan wel eens een snipperdag nemen of gewoon een dag niet te hoeven werken. Ja, een Snipperdag. Toen  ik dit afgelopen week bij bewoners zei: “ik nim moarn een snipperdei”. Of “ik haw hjoed een snipper….”  Leverde dit lachbuien op. Waarom? Omdat ze het me zo gunnen? Of omdat ze bij voorbaat al weten dat dat er toch (vaak) niet van komt. Nou ja, eigenlijk alleen als we echt op vakantie gaan en een beetje als we een weekendje weg gaan. Maar ook dan weten ze ons vaak te vinden. Maar ja op vakantie of weekendje weg kunnen/mogen wij nu ook niet. En die snipperdagen...ach laat maar. Zo nu en dan even lekker in de tuin. Een voorrecht dat we die wel hebben. Ik moet er niet aan denken dat je nu met je gezin in een appartementje zit op 3-hoog.

 

Kaarten maken voor Pasen. We hadden mooie foto’s van de bewoners met de Calla’s. Dan kun je die ook leuk gebruiken voor een paaskaart. De familie vind een foto van zijn/haar ouder ook altijd wel leuk en nu ze met Pasen niet kunnen komen is een kaart met groet altijd leuk. Als je dan verwacht dat iedereen die naar de kinderen wil sturen.. nee dus!  Iemand noemt een voor mij vreemde naam. Toch even doorvragen: Blijkt het de jongste(?) "Oerbeppesizzer" te zijn. Mevrouw had afgelopen week net een "anti-verveel fotopuzzel" van "dit jonge grut" gekregen. Hoe...bijzonder!

Op de vraag of er nog foto's moeten worden bijbesteld komt maar 1 reactie. Als ik s middags in het dorp de bijbestelling heb geregeld en de foto kom brengen, willen 2 andere bewoners toch ook wel een bijbestelling. Prima hoor…. Weer naar dorp gefietst, geregeld en de volgende dag gebracht....zegt een bewoner: “nu heb ik alleen de oudste 2 kinderen een kaart gestuurd maar de rest moet eigenlijk ook nog”......Ja, zo blijf je fit, zullen we maar rekenen. De sportscholen zijn toch dicht.

 

En dan volgen weer verjaardagen. Het is ook altijd weer bijzonder als de jarige het verjaardagsmenu mag uitzoeken. Als er patat wordt gezegd hoor je al mooie instemmende geluiden van de andere bewoners maar er klinkt gejuich als het toetje wordt genoemd: Sûpengroattenbrij! Als je daarna het verhaal ook nog hoort dat ze dit vanaf jongs al op haar verjaardag heeft gegeten.. Hoe bijzonder!

 

Via een Facebookactie winnen we een lekkere taart van de Walrus uit Leeuwarden. Als deze door De Walrus uit Leeuwarden wordt bezorgd neemt een collega deze bij voordeur aan. Op verzoek van de bezorger van De Walrus worden haar collega’s ook geroepen én een foto gemaakt. Oeps. Als deze foto dan ook nog door De Walrus op Facebook wordt gezet volgen er verschillende reacties. Natuurlijk positieve omdat we het dik verdiend hebben maar helaas ook een paar negatieve, dat de collega’s (op moment van foto)  geen 1.5m afstand hebben. Natuurlijk hebben ze theoretisch gelijk maar ze beseffen zeker niet wat werken in de  zorg (vooral) momenteel inhoudt. De werkers in de zorg en ook ons personeel wordt soms zeg maar vaak gedwongen om tijdens de zorg zich niet aan deze 1.5m te houden. Daardoor hebben ze ook grotere kans om ziek te worden met alle gevolgen van dien. De mensen die dan direct commentaar hebben zouden eigenlijk ook eens op deze manier in de zorg een dagje mee moeten lopen bij ons. (Of misschien nog beter op een IC-afdeling.) Als een bewoner ziek in bed ligt of gevallen is. En dan zeker zeggen: nee hoor ik help u niet, ik moet 1.5m afstand houden...Begrijpen ze dan niet waarom bij veel zorgmedewerkers de angst toeslaat? Geef dan aub commentaar op de mensen die corona-feestjes houden of bij dit mooie weer met de hele familie in een kleine tuin een barbecue houden. Nee, ook ik heb deze week tegen mijn eigen dochter moeten zeggen dat het beter is, verstandig is om met Pasen niet te komen. Hoe...moeilijk en ook weer hoe... bizar! Alles om maar de geringste kans op besmetting van mij, van ons gezin maar dus ook van ons personeel én vooral onze bewoners tegen te gaan.

 

Niet al te lang bij nadenken. Gewoon weer verder. We houden deze week 2 feestjes voor 3 jarigen. De ene dag met wat hapjes en muziek van Krijn via Youtube. Bekende liederen worden weer goed meegezongen en er verschijnen weer glimlachen op de gezichten. Als de jarige dan aan het eind van de middag zegt: “Ik bin niet fergeten, Geweldig he!” Daar doe je het weer voor.Hoe mooi!  En hoe dankbaar!

De volgende dag een feestje voor 2 jarigen. Dit keer is er een heuse High Tea, met verschillende koude en warme hapjes. En lekker! Ook vandaag komt er, net als gisteren, familie langs om te zingen. Jong en oud. Je hebt plezier en je ziet hoe mooi de jarigen het vinden maar je ziet ook hoe moeilijk de familieleden het hebben en bij het afscheid, zonder knuffel, moeite hebben om hun tranen in te houden.  Hoe moeilijk! Gelukkig heeft Simon Theo inmiddels zijn trekzak gepakt en speelt nog wat bekende liederen en komen er ook weer leuke herinneringen boven. Herinneringen….. Hoe vaak zal in de toekomst dit jaar met alle gebeurtenissen nog als herinnering besproken worden.

Bij een feestje hoort natuurlijk ook een advocaatje! Niet alle bewoners maar sommigen vinden dit echt wel lekker, anderen kiezen voor een wijntje of gewoon fris. Als er dan een familielid komt voor een “raamgesprek” en de bewoner vertelt dat ze met een collega even buiten in de zon een ommetje in de tuin heeft gemaakt, zegt de dochter: Ja, moeder heeft alweer wat kleur op de wangen”. Dit zou natuurlijk kunnen maar wij weten wel beter…We zeggen maar niet dat dit hgstw door de advocaat komt…..

’s Avonds als ik nog even De Parrebeam binnenloop komt de jarige nog even apart naar mij toe. Ze pakt me stevig vast en bedankt mij voor de prachtige dag op zo’n bijzondere manier dat ik ook even moeite heb om mijn tranen in te houden. Hoe mooi is het om met relatief kleine dingen zoveel dankbaarheid bij de bewoners te veroorzaken. Dankbaarheid. Als ik dit even Google staat er omschreven: “Dankbaarheid komt op wanneer ons iets fijns overkomt dat we niet verwachten, iets wat we niet 'verdiend' hebben. Dankbaarheid is een soort lachen van het hart na een onverwachte vriendelijke daad.”

Mooi omschreven, alleen hebben onze bewoners het wél verdiend. Vooral in deze tijd, dat ze geen bezoek mogen ontvangen en alles anders is. Ze doen het hartstikke goed. En ja, ook wij en ons personeel doet het goed. We doen het samen en samen gaan we verder.

 

Vrijdagavond via internet en een livestream op de tv een kerkdienst voorgezet omdat het Goede Vrijdag is. Toch begrijpt een bewoner niet dat er op tv niet wordt meegezongen. Als we uitleggen dat er verder niemand in de kerk is, behalve de dominee, organist en koster (en misschien nog een paar mensen voor beeld en geluid) wordt er verbaasd opgekeken. “Dat kan toch niet?”…. En ja ook hier dus weer: Hoe bizar…!  Maar ook: Hoe mooi…! Dat het op zo’n manier kan.

 

 

Paasmorgen: Een prachtige ontbijttafel staat klaar. Ook weer heel gezellig. Vooral als het personeel ook nog even aanschuift. Daarna koffie met gebak en een heerlijk diner. Het is even net als andere jaren….…nee het is toch anders. Iedereen blijft toch wel, op een of andere manier, erbij denken: “Het is mooi, maar hoe lang nog, wat staat ons nog te wachten, of misschien toch al een beetje de hoop dat…..?

 

Pasen geeft ons het bewijs

Dat liefde overwint

Omdat zelfs na veel grauw en grijs

Alles opnieuw begint

                                               Martin Gijzemijter

 

12 apr. 2020

 

Terug naar het overzicht naar boven

Nieuws

Bereikbaarheid

De Parrebeam:
Simon Theo en Gea Oevering
Middelweg-Oost 122a
9076 BR St. Annaparochie

Telefoon: (0518) 767 200 / 06-158 232 76
Mail: info@deparrebeam.nl


Noorderbreedte Klantenservice
Telefoon: (058) 280 30 30
Mail: klantenservice@znb.nl
www.noorderbreedte.eu