Nieuws

De week van een zorgondernemer in Coronatijd: Week 6

Vrijdag 24 april 2020 08:40 

Week 6: Bildtse Post 22 april 2020

Waar je je vorige column nog afsloot met hoe mooi Pasen begon had ik op dat moment niet kunnen bedenken dat wij 's middags het idee hadden dat wij als politieagenten moesten rondlopen om sommige “raamzwaaiers” op de regels te attenderen. En iedereen heeft dan in zijn ogen wel een goed excuus maar wij kunnen dit niet naar andere families goedpraten. En hoe duidelijk kun je zijn over "deuren en ramen dicht" en “houd het kort”? En dan toch vragen of de deur open mag? Hoe…bizar! En heb je net de ene familie toegesproken, is het alweer nodig om de andere toe te spreken. En waarom? Wij doen het uiterste voor de gezondheid van onze bewoners, wij blijven zelf ook thuis enz enz. Ach laat ook maar. De gedachten maar even naar het positieve: Wat werden we op paasmorgen overweldigd met paas-groeten, kaarten en attenties en ook de paashaas had z’n best gedaan door veel paaseieren te brengen. Wat deed dat de bewoners, personeel en ons ook weer goed! Onze dank is groot!

 

 

Ook werd er voor elke bewoner een Berltsumer hûn(tsje) bezorgd. Met bij elke hond een leuk gedichtje om de mensen weer moed in te spreken en hoop! Voor het personeel was er ook een hûntsje met een dankbaar gedicht erbij en o.a. de hoopgevende opmerking : “Gjin oanrin, gjin koffie-praetjes, it is allegear like hurt.” Maar “Komst oer de hûn, dan komst ek oer de sturt.”

Als je de verhalen moet geloven zouden de Berltsumer hûnen beslist niet met St Anner “rapekoppen” overweg kunnen maar tot nu toe gaat dit bij De Parrebeam prima. En wat deze hondjes dan weer veroorzaken: Een oud berlikumer haalt haar oude “berltsumer boeken” erbij en veel bewoners blijven zitten om naar de verhalen te horen, te vertellen of herinneringen op te halen. Hoe mooi..!

 

Alweer een verjaardag. Dit keer hoefden wij niet voor de muziek te zorgen. De familie had als verrassing een draaiorgel geregeld.  Verjaardagsliederen maar ook Abba was in de weidse omtrek te horen. Ook leuk om te zien dat de kinderen uit de straat in hun achtertuin kwamen staan te luisteren én dansen. En als je dan de jarige, die door ongeval moeite heeft met lopen, op een gegeven moment ziet staan en toch wat swingende bewegingen probeert te maken dan weet je dat de familie een heel mooi kado voor hem geregeld heeft.

 

Donderdag even naar het MCL. Thuis zit je midden in de drukte. Maar als je dan door de stad rijdt en vooral ook in het ziekenhuis merk je direct dat we in een vreemde tijd leven. Bijna geen auto’s, geen mensen. Maar als je door de rust heen ziet, zie je ook hier bij de organisatie en het personeel de spanning. Bij binnenkomst word je direct gescreend en je hoort en ziet ook mensen én personeel die moeilijke, spannende tijden doormaken.

 

Donderdags worden er door de KRO/NCRV  “voor alle Zorghelden” prachtige witte rozen bezorgd.

“KRO-NCRV wil een bloemengroet brengen aan het medisch personeel in Nederland. De rozen worden beschikbaar gesteld door rozenkweker John Meijer uit Pijnacker. Hij is al jarenlang de hoofdleverancier van rozen voor de Paasviering op het Pietersplein in Rome en heeft vorige week al aangeboden een veelvoud van de rozen die normaliter naar Rome gaan, te snijden voor de zorg”.

John Meijer;“Wij willen positiviteit de wereld insturen. Een groot dankjewel voor de inzet van het medisch personeel.”

Als je dan bedenkt dat je een bos rozen in de vaas hebt staan die bestemd waren voor de aankleding van het St Pietersplein…. Hoe bijzonder!

 

Het viel me deze week ook op dat het ook een groot contrast zit tussen de spullen die bezorgd worden. Aan de ene kant worden naast de boodschappen/benodigdheden voor bewoners, veel kaarten en bloemen en tekeningen bezorgd. Aan de andere kant juist veel beschermingsmiddelen en andere benodigdheden voor het geval dat… Een heel rare gewaarwording. Maar door de kaarten en bloemen en gedichten krijg je wel weer een boost om door te gaan.

En is het dan, zoals deze week, iets rustiger wat betreft de Corona-perikelen dan heb je het toch nog weer druk met dingen die een beetje waren blijven liggen of over zaken waar binnenkort een belangrijk besluit over moet worden genomen. Ook merk je dat er meer mensen thuis werken en veel administratieve dingen opgepakt worden en ja, dan moeten ze (eigenlijk direct) van alles weten hoe dat bij ons geregeld is of geregeld moet worden. Net alsof wij daar momenteel tijd voor hebben of energie in willen steken. Dan ben ik ook wel eens verbaasd dat men niet doorheeft welke impact alles heeft op ons en ons personeel.

Schrijf je net dat je even wat van de rust kunt genieten. De volgende dag wordt dit direct weer afgestraft. In tijden niet zo'n drukke dag gehad en dan ook weer irritaties over mensen die hun werk niet goed doen of alles vanwege Corona af proberen te schuiven of beloftes niet nakomen. Dan wil je ze wel......nee toch maar weer tot tien tellen en het beste maar weer voor de bewoners of je personeel doen. Hoe… bijzonder!
Het bezoekje van donderdag aan MCL kreeg nog een vervolg. En ook nu weer was het indrukwekkend hoe alles daar vanwege Corona geregeld is en dat ze ook hier overal het zekere voor het onzekere nemen. Natuurlijk duurt alles dan langer en leer je elkaar ook wat beter kennen. Misschien vertellen ze meer omdat ze weten dat je ook in de zorg werkt. Of misschien ook om hun verhaal kwijt te kunnen? Weer veel bijzondere verhalen. Gelukkig vele positieve maar helaas hier ook negatieve verhalen, hoe…herkenbaar! Er ontstaat  toch een soort band. Maar waarom ze mij dan weer uitkiezen om een grapje uit te halen? Hoe.. bijzonder! Maar daar wordt ook gezegd: "Humor moet erbij blijven. Alleen dan houden we het vol." Dat kan ik alleen maar beamen. Dat is ook zo bijzonder bij ons op De Parrebeam. Ook hier moeten we soms ernstige, serieuze dingen bespreken maar als het kan maken we er ook grapjes bij of brengen we de mensen  graag weer aan het lachen.

Er is weer een verjaardag. De 6e in deze tijd, van totaal 12 bewoners. Hoe bijzonder! Maar ook vandaag zet iedereen zijn beste beentje weer voor om er weer een gezellige en mooie dag van te maken. Mevrouw is ontzettend blij met een heel groot bos bloemen van haar kinderen.

Elke dag weer word je dus geconfronteerd met de maatregelen vanwege de corona, met uitspraken en tips van mensen die er verstand van hebben. Maar ik word nog steeds geraakt door (sommige) uitspraken van mensen die denken dat ze het béter weten dan... Dat de maatregelen maar onzin zijn. Zeggen dat degenen die de mensen besmetten de zorgverleners zijn....Of juist denken dat ze door alleen een kapje te dragen niet besmet kunnen worden of iemand besmetten. Schijnveiligheid! Aan de andere kant word ik óók nog steeds geraakt als ik familie aan de ene kant van het raam zie staan en ze de bewoner zó graag even écht willen knuffelen of alleen maar even een hand of kus...
Het blijft allemaal een hele vreemde situatie. Mensen die niet meer naar hun werk kunnen en anderen die zich overwerken. Hoe bizar!
Mensen ik kan alleen maar zeggen: Houd vol! Gebruik uw gezonde (boeren)verstand bij alles wat u doet. Wij blijven hier ons uiterste best doen. U ook? 



Terug naar het overzicht naar boven

Nieuws

Bereikbaarheid

De Parrebeam:
Simon Theo en Gea Oevering
Middelweg-Oost 122a
9076 BR St. Annaparochie

Telefoon: (0518) 767 200 / 06-158 232 76
Mail: info@deparrebeam.nl


Noorderbreedte Klantenservice
Telefoon: (058) 280 30 30
Mail: klantenservice@znb.nl
www.noorderbreedte.eu